Untitled Document

Waalweekend 24 - 26 juni 2016 (20 & 32 km)

 

 

Om kwart over 6 ’s avonds werden de kano’s op de dakdragers gebonden en de kampeerattributen ingeladen. We waren met 5 personen; Albert Bergstra, Jan Kleefstra, Wilco Bosma, Leo Witje en ondergetekende. Een kwartier later maakte Loes nog even een groepsfoto en vertrokken we met 3 auto’s naar Tolkamer. Met een gangetje van 100 kilometer per uur kwamen we op kwart over 8 op camping ‘de Bijland’, Bijland 2a, 6916 KA Tolkamer, tel.nr.: 0316-541596 aan. De beheerder stond ons al op te wachten en vertelde in geuren en kleuren hoe voordelig hij de vele hectares grond van de gemeente gekocht heeft. Gelukkig kregen we ook nog te horen waar we mochten staan. We stonden op de oever van een grote plas. Hier was zand- en grind gewonnen. Achter ons was de dijk die de camping beschermde tegen hoog water. Een prima rustig plekje. De verwachting was niet dat het water nog een paar meter hoger zou komen. Na het opzetten van de tenten zijn we naar de Waal gewandeld. Het water stond hoog en stroomde snel. Aan het eind van de kribben waar een markeringspaal staat was het goed te zien. Het volgende stond in de Leeuwarder Courant: "nog nooit is in juni zo veel water via de rivieren Rijn en Maas Nederland binnengekomen als de afgelopen maand. Door de hevige regenval heeft de Rijn bij Lobith volgens Rijkswaterstaat de afgelopen week een gemiddelde afvoer bereikt van 4430 kubieke meter per seconde. Gemiddeld komt er in juni bijna de helft (2200) bij Lobith het land binnen. Het oude record, 4150, stamde uit 1965.” Op dat moment zochten wij al naar alternatieven. Immers de camping beheerder had gezegd dat de stroomsnelheid ongeveer 7 kilometer per uur is en onze vaarsnelheid is dat ook ongeveer. Met andere woorden je schiet stroomopwaarts varen geen meter op. Na een paar glazen bier gingen we naar onze tenten. Na een redelijke nacht en een goed ontbijt gingen we om 9.00 uur naar een parkeerplaats bij Elten aan de Oude Rijn. Na een 4 kilometer kwamen we bij een waterkering. Nu werd het water niet gekeerd maar ging er over heen. We konden kiezen er met een rotvaart over heen en maar afwachten of het goed komt of uitstappen en langs de kant de kano er voorzichtig langs manoeuvreren. Wilco koos voor de 1e optie. Hij was toch aan een nieuw beschermstrip onder de kano toe. En inderdaad waren er een paar happen uit. Het was een prachtige route met achter de rietkragen verrassende waterpartijen. Na 5 kilometer zijn we er uitgegaan voor de lunch. Omdat het een beetje begon te spetteren zijn we na de lunch maar verder gevaren. In de kano blijf je droger dan er buiten. Het was gelukkig maar een kort buitje.

 

 

Bijna aan het eind van de route waren boswachters in een bootje de nesten van de zwarte stern aan het controleren. Zij gaven aan om rechtsomkeert te gaan. Zo niet, dan zouden we een boete krijgen. Het is een afgesloten natuurterrein. Er waren echter geen borden te bekennen die ons daarvoor waarschuwden. We zijn de discussie maar niet aangegaan en zijn weer teruggevaren. Onderweg kwamen we nog kunstmatige nesten tegen van de zwarte stern. In 2 nestjes (een paar blaadjes) lagen eieren. Ondertussen begon het wat te miezeren. Bij de instapplaats hebben we even onder de brug gewacht op beter weer. Omdat dat uitbleef en het miezeren mee viel zijn we nog een eindje Duitsland in geweest. Om 15.00 uur waren we weer bij de auto en toen we de kano’s opgeladen hadden begon het hard te regenen. Bij de campingkantine zijn we uitgestapt en hebben er koffie gedronken. Ondertussen was er ook de voetbalwedstrijd Zwitserland-Polen bezig. Via een beamer konden we de wedstrijd op een groot scherm volgen. We kregen nog een verlenging met strafschoppen. Polen benutte ze alle vijf en Zwitserland zag één gekeerd. Ondertussen was het droog en na andere kleren aangetrokken te hebben zijn we naar het restaurant ‘De Swaenebloem’ gegaan. Het restaurant ligt aan de Waal. De menu’s waren prijzig. De meesten bestelden eendenborst. Een prima keuze maar het had meer van een half dan van een hele. Met z’n vijven één kommetje patatjes, één kommetje gebakken aardappelen en één kommetje sla. Van alle drie hebben we nog een portie besteld. Daarna hebben we de gastheer niet weer gezien. Na een poos kwam hij vragen of we ook nog een nagerecht wilden. Dat aanbod hebben we maar afgeslagen. Terug hebben we in de kantine de wedstrijd Kroatië- Portugal gezien. Na een draak van een wedstrijd gaat Portugal naar de kwartfinale. Het bier smaakte goed en we kregen van de beheerder een heerlijk portie snacks.

 

 

Na een goede nacht zo rond 7.00 uur op. We hadden alle tijd voor het ontbijt en om ons klaar te maken voor de tocht. Om 10.30 uur hadden we afgesproken met 5 leden van de kanovereniging NKSV de Batavier uit Nijmegen. Het was droog en hebben de tenten en alles in de auto’s gelegd. Dan konden we na de tocht zo naar huis. Om 10.30 uur waren de 5 kanoërs (Jan, Remmelt, Richard, Stefan en Theo) uit Nijmegen er ook. Remmelt woont sinds kort in Heerenveen en is lid van onze vereniging. De vriendin van Stefan heeft even een groepsfoto gemaakt en daarna kon de nieuwe ervaring voor ons beginnen. Stefan en Remmelt gaven aan hoe te handelen. Veiligheid gaat voor alles. Verplicht is dan ook om een zwemvest en anorak aan te hebben. Een fluitje en sleeplijn moeten binnen handbereik zijn en extra droge kleding moet onder de luiken liggen. Gewenst is ook een wetsuit, long John. Stefan vaarde voor en Remmelt was achtervaarder. We moesten de voorste volgen en z’n 5 meter afstand van elkaar houden. Bij het oversteken moesten we op het teken van de voorste (leider) letten en recht oversteken. De Waal is ter plekke nu met het hoge water wel 600 meter breed. Je moet je niet oriënteren op een vast punt want daar kom je door de stroming niet uit.

 

 

We hebben kennis gemaakt met het kribvaren. Halverwege de krib (waar het water hoog genoeg was om met de kano er over heen te kunnen) over de krib en dan langs de krib weer naar de dijk. Langs de dijk en dan de volgende krib weer volgen. Weer over de krib en zo voort. Het ging prima. Maar wat een stroming en veel vrachtverkeer. Op een gegeven moment kwam er een duwboot met 3 duwbakken en daarnaast ook 3 duwbakken. Volgens Stefan had de duwboot 8000 pk en de 6 duwbakken vervoerden de inhoud van 520 vrachtauto’s. De duwbootcombinatie had een geweldige waterverplaatsing, met wel 22 hekgolven na elkaar. Een fascinerend schouwspel. Omdat de situatie voor ons onbekend is hebben we de hekgolven maar niet opgezocht. Het water was één en al reuring. Soms was er geen boot te bekennen maar toch nog veel golven. Een fantastische ervaring.

 

 

Na 4 kilometer, voorbij Lobith, zijn we overgestoken en daar met de stroming mee een paar kilometer terug. Daar hebben we de Oude Rijn gepakt richting Kleef. Na een paar kilometer kanoden we door een klein bos. Het was fascinerend, nooit eerder gedaan. Na een paar kilometer hebben we aan de oever geluncht. Nog maar net de laatste hap achter de kiezen toen het begon te regenen. Snel weer in de kano en de regenjas (anorak) aan. Het leek wel een ‘stijve’ (een langdurende bui) te worden, maar gelukkig duurde het ook nu niet lang. Terug bij de Waal besloten we om nog even verder af te zakken. Bij de splitsing van de Waal (Bijlands kanaal)met het Pannerdensch kanaal hebben we gebruik makend van de stroming een paar rondjes gevaren. Kleine rondjes, maar het was oppassen geblazen. Het was bijna een draaikolk. Daarna voorbij fort Pannerden, vlakbij de Millingerwaard, zijn we rechtsaf gegaan. Normaal een afgesloten arm, maar nu door het hoge water, bevaarbaar, in en uit. Als het water lager staat moet er overgedragen worden. Ook hier weer door een klein bos gevaren. Op de terugweg weer gebruikmakend van de het kribvaren stroomopwaarts naar de zand- en grind graverij De Bijland. Zo nu en dan ging er iemand te dicht bij de oever over de krib zodat er een steen geraakt werd. Langs de oever stonden meerdere steenfabrieken. Bij het zwembad hadden de Nijmegenaren hun auto staan en hebben we afscheid genomen. Hen bedankend voor de fijne kanodag en uitgenodigd voor een tegenbezoek. We hebben afgerekend (€ 7,50 p.p p.n.) en omdat de campingkantine gesloten was hebben we koffie gedronken bij restaurant De Swaenebloem. Toen d e koffie genuttigd was kregen het appelgebak. Bij Apeldoorn, langs de A50, hebben we bij La Place de inwendige mens versterkt. Om 19.30 uur waren we weer bij de kanoloods.

 

 

Jan en Leo hebben dit prachtige kanoweekend georganiseerd. Voor ons een nieuwe ervaring. Erg mooi om ook eens hier te varen en te leren hoe het is op een stromende Waal. Het is voor herhaling vatbaar, dan misschien als het water meer een normaal peil heeft, kunnen we meer oefenen op het kribvaren. Het vergt meer techniek en in verband met de veiligheid moet je de reddingen wel beheersen.

 

 

Mient




Agenda

 

24-03-2018 Schoonmaakdag

28-03-2018 Eerste vaaravond

07-04-2018 Weerribbentocht

14-04-2018 Rondje Terherne

 



 

 

 

www.dekanoniers.nl | Kanovereniging Joure | 32 jaar!!! | Iedere woensdagavond vaaravond!